Actualiteit

Interview met voorzitter Andre Lathouwers over de WFD conferentie in Sydney

Terug naar overzicht

Interview met Andre Lathouwers, voorzitter van Fevlado: WFD Sydney 16-18 oktober 2013

Fevlado: Je ging in oktober naar Sydney voor de WFD, welke bijeenkomst was dit?

Andre: Van 16 tot 18 oktober 2013 organiseerde de Wereldfederatie voor Doven, in Sydney (in het verre Australië) de 2e Internationale Conferentie. Het thema dit keer was: “Equality for Deaf People” of in het Vlaams: Gelijkheid voor Dove Mensen. Daarmee bedoelen ze dat dove mensen dezelfde rechten en behandeling moeten krijgen als niet-dove mensen.
 
Fevlado: Kan je kort iets vertellen over de workshop tijdens de conferentie?

Andre: Op de eerste dag (16 oktober) was er een speciale workshop, alleen voor de leden van de Wereldfederatie zoals België, Duitsland, Amerika, Japan, enzovoort.
Die workshop had als doel om samen actief na te denken over het onderwerp “Hoe kunnen dovenfederaties samenwerken met anderen om Mensenrechten te verkrijgen?”. Deze workshop was heel leerzaam en gevuld met lezingen van de vorige en huidige voorzitter van de WFD (Markku Jokinen, Colin Allen), de voorzitter van de wereldfederatie van SL Interpreters (Debra Russell), deskundige van WFD Human Rights Group (Joe Murray) en ook van de voorzitter van WFD Youth Section (Jenny Nilsson). Dit waren lezingen met zeer interessante onderwerpen, waarvan we veel hebben bijgeleerd. Het deed ons nadenken over hoe we bezig zijn en wat we kunnen verbeteren. Ikzelf heb zeker iets bijgeleerd en zal dat binnenkort ook proberen toepassen.
 
Fevlado: Er is vierjaarlijks een “mini”-wereldconferentie en vierjaarlijks een wereldcongres.  Vind je deze twee verschillende conferenties een goed idee?

Andre: In 2015 zal de WFD haar 17e Wereldcongres houden, dit zal doorgaan in Istanbul in Turkije. Hun wereldcongressen gaan om de 4 jaar door dus daar zit wel een grote leegte tussen. Ik vind het wel erg belangrijk dat de verschillende landen regelmatig bijeenkomen om te leren van elkaar en te zien hoe anderen werken, tips uit te wisselen en ook om elkaar te versterken met goede lezingen en workshops.
Daarom vind ik het een prima idee om in plaats van om de 4 jaar samen te komen, dit om de 2 jaar te doen. Telkens afwisselend met een Wereldcongres (vooral informatief, beleid bepalen en verkiezingen houden) en een Conferentie (vooral leren en workshops). Ik heb dit voor de eerste keer meegemaakt in Sydney en heb hierdoor ontzettend veel bijgeleerd.
 
Fevlado: Hoeveel landen waren er aanwezig en met hoeveel personen waren jullie daar samen?

Andre: Er kwamen afgevaardigden van meer dan 35 landen uit de hele wereld. Jammer genoeg waren er niet veel afgevaardigden uit Europa, vermoedelijk omdat de conferentie in Sydney doorging, wat toch een hele afstand is. Er waren meer dan 800 doven aanwezig! Ondanks het feit dat er een hoog inschrijvingsgeld was voor deelname aan deze conferentie, waren zij daar allemaal graag aanwezig. Ze voelden allen dat het NODIG was en dat het over hun toekomst ging! Het was een grote familiebijeenkomst, de sfeer was warm en vriendschappelijk.
Fevlado: Welke lezingen op de conferentie vond je interessant en belangrijk?

Andre: Op die conferentie waren er maar liefst 25 verschillende lezingen! Gelukkig konden Filip Verstraete en ik het werk onder elkaar verdelen zodat we toch alles hebben kunnen volgen. Daar maken we nu een verslag over. Mijn verslag is klaar, maar Filip heeft pech dat zijn verslag dat grotendeels klaar was, verloren is gegaan door diefstal van zijn tablet. Hij moet dus herbeginnen, maar dat komt binnenkort ook wel in orde. We zullen dat verslag dan ook publiceren op www.fevlado.be.
Het was moeilijk om een keuze te maken want alle lezingen waren belangrijk, maar als ik het vanuit Vlaanderen bekijk  (we staan op wereldvlak eigenlijk al heel ver – nog niet aan de top maar we mogen fier zijn, Vlaanderen heeft al zeer veel bereikt !!)  dan moet ik wel zeggen dat volgende onderwerpen voor ons interessant waren:
  • de lezing van Sarah Klenbort (een horende ouder) over dove kinderen zonder taal (CI kinderen met orale opvoeding). Dit was een erg pakkende getuigenis en is een pleidooi voor een gebarentalige omgeving voor dove kinderen, ook met een CI.
  • de lezing van Nieuw-Zeelandse dovenfederatie (too little, too late) over de fouten die Nieuw-Zeelandse doven maakten voor de erkenning van hun gebarentaal. Fouten die ons wakker schudden en er ons attent op maakten dat andere landen niet dezelfde fouten mogen maken.
  • een lezing uit Zuid-Afrika over hoe sociale diensten voor doven enorm veel respect hebben voor doven zelf en hen zeer veel inspraak geven. Doven beslissen zelf hoe die diensten voor hen moeten werken en niet omgekeerd. Dit getuigde van een fantastische aanpak door die mensen in Kaapstad.
  • de nieuwe wet over gehandicapten in India. Een pakkende getuigenis die ons kippenvel bezorgde over het onrecht en de armoede die de Indische doven ondervinden. Armoede in onderwijs, gelijke rechten, arbeidskansen, inspraak, ... Dit was echt pijnlijk om aan te horen en ik werd er echt kwaad van dat zoiets nog bestaat in de 21e eeuw!
 
Fevlado: Jullie hebben daar opnieuw info over de VN-conventie voor personen met een handicap ontvangen.  Was dat voor jou de zoveelste herhaling of kreeg je interessante informatie over de VN-conventie in andere landen? 

Andre: Het thema was wel ‘Gelijkheid voor Dove Mensen’ en er werd niet zoveel gesproken over de VN-conventie zelf. Wel werd de situatie en de aanpak in verschillende landen besproken en hoe het leven van doven in die landen sterk verschilt van elkaar. Binnen de dovenwereld is er inderdaad grote ongelijkheid en we mogen van heel veel geluk spreken dat wij in Vlaanderen leven en wonen! Iedereen is er wel van overtuigd dat de VN-Conventie een sterk wapen is om gelijke rechten te krijgen. Voorzitter Colin Allen heeft dit nogmaals benadrukt in zijn slotwoord “Alleen wanneer de overheden hun verplichtingen nakomen zoals gevraagd door de VN Conventie, zullen de dove mensen gelijk behandeld worden in hun dagelijkse leven”. Daarnaar moeten we blijven streven! Iedereen, elk land, opnieuw en opnieuw en opnieuw tot we winnen!
 
Fevlado: Voor België gaat er in april een delegatie naar Genève om ons schaduwrapport te bespreken. Is dit een erg belangrijke bijeenkomst?  WFD drong er op aan dat iedere dovenfederatie actief moest meewerken. Hoe zit het bij Fevlado? Werkt Fevlado actief voor de VN-conventie voor personen met een handicap?

Andre: België is één van de pionierlanden. In april 2014 zal België ondervraagd worden door de Verenigde Naties over die VN Conventie. De bevoegde ministers moeten naar Genève in Zwitserland gaan en daar hun beleid toelichten en vertellen wat ze allemaal gedaan hebben om de Conventie om te zetten in wetten en decreten. De gehandicaptenorganisaties van België zoals BDF, Grip, ... zullen daar ook zijn. De WFD dringt erop aan dat wij, de Vlaamse en Waalse dovenfederaties ook aanwezig zijn om de visie van de doven te geven. Wij kunnen meeluisteren en ook onze mening geven als er bepaalde dingen niet goed zijn of veel te traag gaan of als de ministers veel beloven maar eigenlijk niks doen. Dit is dus heel belangrijk! Geen enkel land wil daar met het schaamrood op de wangen staan. De Belgische overheid zal dus echt haar best moeten doen om niet teveel kritiek te krijgen van ons (de gehandicapten) en van de VN Commissie. In september 2014 is er dan een 2e samenkomst in New York om een eindrapport te maken.
Fevlado is binnen België een sterke partner. Onze mensen van de cel Belangenbehartiging zijn er bijna elke dag mee bezig. Ze vechten iedere keer opnieuw om de rechten van onze doven te verbeteren. Dat zie ik ook als voorzitter en ik moet onze mensen echt een dikke pluim geven voor hun prima werk!
 
Fevlado: Na de conferentie was er een cultuurfestival.  Wat was uw indruk, was het anders dan onze WDD en vroegere cultuurfestivals?

Andre: Voor mij was dat ook iets speciaals. Ik had nog nooit zoiets meegemaakt en vond het wel heel aangenaam. Er was eerst een soort filmfestival met een 10-tal films, gemaakt door doven en telkens rond het thema “Gelijkheid voor dove mensen”. Een Russische inzending won met een film over een dove die astronaut wilde worden, na jaren vechten en lobbyen kreeg hij eindelijk dezelfde rechten als horende mensen en kon hij de ruimte in. Dat was een mooie kortfilm!
Er was ook een openlucht festival met verschillende infostands van diensten en organisaties, rond een soort marktplein in het midden van de stad Sydney. Dagelijks passeren daar duizenden toeristen en het openluchtfestival was voor iedereen toegankelijk. Prachtig! Een plein vol gebarentalige mensen. Australiërs en buitenlanders allemaal door elkaar, met wedstrijdjes en animatie onder een stralende zon!
 
Fevlado: Wat is uw algemeen besluit over deze bijeenkomst? Hebt u iets bijgeleerd?

Andre: Ik heb zeer veel bijgeleerd. Ik had al vaker conferenties en congressen meegemaakt in Europa op vlak van EUD maar nog nooit iets op “wereldvlak” en ik moet zeggen: chapeau!
De WFD wordt duidelijk professioneel geleid, de organisatie was echt top (uitbesteed aan een horende firma), alles werd professioneel gefilmd en getolkt en het schema werd strak gevolgd. Ook de inhoud van de conferentie was voor mij heel dikwijls een “eyeopener” en gaf me vaak gemengde gevoelens. Blijdschap omdat wij het in Vlaanderen goed doen, verdriet en boosheid om zoveel onrecht in de wereld, maar ook hoop op een betere toekomst als ik al die mensen zie en spreek die zich allemaal willen inspannen om deze wereld een mooiere wereld te maken voor de doven!