Actualiteit

De ervaringen van een dove bijzitter tijdens de voorbije verkiezingen

Terug naar overzicht

 
 
Een maand voor de verkiezingen kreeg ik een aangetekende brief van het vredegerecht te Herentals: een vriendelijke “uitnodiging” om te gaan bijzitten.  In tegenstelling tot de vorige keer, toen ik opgeroepen werd als reserve-bijzitter, zou ik nu effectief moeten gaan zitten.  Ik had mijn zondag toch liever anders ingevuld.
 
Na wat opzoekingswerk en mailtjes was ik voldoende bewapend met informatie. Door de media-aandacht enkele verkiezingen eerder maakte Binnenlandse Zaken werk van redelijke aanpassingen:  een tolk Vlaamse Gebarentaal inzetten voor een dove persoon mocht geen probleem zijn. Maar over de procedure tot het bekomen en de vergoeding van tolken was weinig concrete informatie te vinden.
 
Via de afstandstolkendienst belde ik naar het Vredegerecht van Herentals. Aan een vriendelijke bediende legde ik de situatie uit en we wisselden elkaars emailadressen uit zodat we digitaal en rechtstreeks met elkaar konden communiceren.
 
De bediende van het vredegerecht liet ook weten dat ik met een doktersattest vrijgesteld kon worden van mijn verplichtingen als bijzitter. Maar doof zijn is geen geldig argument om een vrijstelling te vragen. En al helemaal niet als er redelijke aanpassingen voorhanden zijn.
 
De gemeente of stad is zelf verantwoordelijk voor de vergoeding van de tolken. Aanvankelijk wilde de stad Herentals maar 1,5 tolkuur voorzien maar omdat de tolk  voor elk begonnen uur vergoed moet worden was er snel een akkoord om de tolk voor 2 uren in te schakelen. Ik bezorgde de stad de gegevens om een bestelbon op te maken. De tolk zou dan na de opdracht de factuur naar de stad sturen.
 
De eerste 2 uren had ik een tolk.  Stemmen kon men vanaf 8 uur. Eigenlijk had ik dus maar voor 1 uur een tolk tijdens de openingsuren van het stembureau, want tijdens het uur voor de bureaus open gingen gaf de voorzitter uitleg over wat er moest gebeuren, en werden de taken verdeeld en de regels uitgelegd.
 
Het belangrijkste is dat je in het begin zoveel mogelijk informatie krijgt die noodzakelijk is om je “job” te kunnen doen.  Zorg ervoor dat de tolk alles tolkt, ook wat niet rechtstreeks aan jou gezegd wordt. Het is randinformatie die nuttig kan zijn. Ik had gelukkig een keigoede tolk!
Ik ontving en controleerde de stembrieven, de identiteitskaarten, en de volmachten.  Ik was de eerste persoon die de kiezers zagen en aanspraken. Mijn voordeel was dat ik een stembureau bemande waar de mensen uit mijn buurt ook hun stem moesten uitbrengen. Meestal kent men elkaar al van zien of van één of ander buurtfeest.

Toch bleef het een uitdaging om de mensen goed te begrijpen als ze vragen hadden. Vergeet niet dat de meeste kiezers zelf al zenuwachtig zijn omdat ze in een mensenmassa terecht komen en hun plicht moeten doen.  En zenuwachtige mensen praten niet altijd even duidelijk.  Op sommige momenten vloekte ik wel dat er geen tolk was maar toch vond ik de 2 uren voldoende.
Het zou echter wel ideaal geweest zijn mocht ik gedurende 3 tot 4 uren een tolk ter beschikking gehad hebben. En daarvoor moesten er geen 2 tolken ingeschakeld worden. Het is geen opdracht waarbij continu getolkt moet worden.
 
Bij het afsluiten zou een tolk ook wel welkom geweest zijn. Dan wordt er nog informatie gegeven over wat er nog kan komen, zoals een eventuele hertelling bijvoorbeeld.
Gelukkig is dat niet gebeurd en misschien word ik niet meer opgeroepen voor de rest van mijn leven. Laten we stilletjes hopen... 
 
Geert Dirickx
 
 
 Hier vind je het krantenartikel dat aandacht schonk aan Geert zijn verhaal