Actualiteit

Jaarprijs "Hand van Vlaanderen" 2015 voor Filip Verstraete

Terug naar overzicht



Naar jaarlijkse gewoonte werd tijdens het officiële slotgedeelte van WereldDovenDag op  zaterdag 26 september 2015 “De Hand van Vlaanderen“ uitgereikt.
Deze prijs wordt overhandigd aan een persoon of een groep die zich in het voorbije jaar verdienstelijk heeft gemaakt of zich op een bijzondere manier heeft ingezet voor de Vlaamse dovengemeenschap.
 
Er waren drie genomineerden: Filip Verstraete, (S)Tom en  het project Alvin.Filip Verstraete mocht omwille van zijn jarenlange inzet voor Fevlado en de dovenwereld, het kunstwerk van Jean-Pierre Desmidt in ontvangst nemen.
 
Hieronder leest u zijn reactie:
 
Filip, proficiat met de Hand van Vlaanderen, had je dit verwacht ?
 
Ik had helemaal niet verwacht dat ik de Hand van Vlaanderen zou winnen. Meestal wordt deze prijs uitgereikt aan mensen die in het laatste jaar of de laatste 2 jaar verdienstelijk geweest zijn voor de dovengemeenschap, aan mensen die in het laatste jaar of de laatste 2 jaar iets bijzonder verwezenlijkt hebben. Mijn nominatie is er gekomen door mijn jarenlange werk en inzet voor de dovengemeenschap, daarom dacht ik dat zeker één van de andere genomineerden zou winnen. 
 
Wat is jouw reactie hierop?
 
Ik ben uiteraard wel heel fier dat ik de prijs gewonnen heb. Het is erkenning voor het werk dat ik al geleverd heb, niet alleen tijdens de werkuren, maar ook voor het werk dat ik daarbuiten als vrijwilliger gedaan heb en nog steeds doe. Ik vind het heel belangrijk dat dit vrijwilligerswerk -zoals velen onder jullie ook doen- naar waarde wordt geschat. Ik ben dus heel fier dat mensen mijn werk en mijn vrijwilligerswerk waarderen.
Ik ben op mijn 18de begonnen met vrijwilligerswerk. Ondertussen ben ik 48. Dat betekent dat ik al 30 jaar actief ben in het vrijwilligerswerk, ook op professioneel vlak zet ik me nog altijd in. Ik doe dit nog altijd met veel goesting en ben nog heel gemotiveerd om dit verder te blijven doen. Als iedereen zich gewaardeerd voelt in zijn (vrijwilligers)werk, geeft dit ook energie en motivatie om daarin verder te gaan. Zonder blijk van respect en dankbaarheid, verdwijnt de motivatie sneller.
 
Wil je hier nog iets aan toevoegen?
 
Ik wil vooral mijn vrouw en mijn 3 -ondertussen al volwassen- kinderen bedanken. Ze hebben mij altijd gesteund in mijn werk, omdat ze wisten dat ik het met heel mijn hart deed en nog steeds doe. Mijn gezin en mijn vrouw Nancy in het bijzonder, heeft mij nooit iets ontzegd op vlak van werk. Hen wil ik dus zeker en vast hartelijk danken voor hun steun. Ik probeer een goede werk-privé-balans te bewaren, waardoor het aangenaam werken en leven blijft.
Ik wil daarnaast nog iedereen bedanken met wie ik samenwerk of samen gewerkt heb en iedereen die mij gesteund heeft. Zonder die achterban, had ik de prijs nooit gewonnen.