Actualiteit

Uitreiking "Hand van Vlaanderen" in Oostende

Terug naar overzicht

Uitreiking "Hand van V laanderen" in OostendeOp zaterdag 6 oktober werd in de Sint Janskerk te Oostende op feestelijke wijze de hand van Vlaanderen uitgereikt aan Kurt Van Maeckelberghe door Fevlado voorzitter Andre Lathouwers. Dit gebeurde tijdens een benefietconcert met muziektolken waar onder andere Kurt Van Maeckelberghe zelf een prachtig stukje muziek in VGT bracht. Kurt was zichtbaar ontroerd ook al omdat dit gebeurde in zijn thuisstad Oostende, omdat zijn ouders en vrienden er ook bij waren en omdat het talrijke publiek hem een warm “dovenapplaus” gaf. Met 1 weekje vertraging toch een happy end !


Laudatio Kurt Van Maeckelberghe


Kurt Vanmaeckelberghe, laureaat van De Hand van Vlaanderen – jaarprijs Fevlado vzw

  • Geboren in 1969 te Oostende, woonachtig te Oostende
  • Volgde onderwijs te Spermalie, daarna geïntegreerd onderwijs industriële informatica
  • Getrouwd met Michiel van Bijlevelt
  • Havenarbeider in de Haven van Oostende

EERSTE ERVARINGEN
De eerste sporen van de toneel- en acteerpassie van Kurt vinden we terug in de jaren ’90. De laureaat volgde gedurende twee jaar samen met enkele andere doven een toneelopleiding bij Emile Ringoot. Daarna werd TODO (TOneel voor DOven) opgericht waarvan Kurt voorzitter was. In een interview met Dovennieuws in 1998 geeft hij zijn toenmalige dromen zo weer: een toneelopleiding voor doven en ooit eens een stuk maken samen met horenden die dan geen teksten moeten instuderen maar gebaren.

DOORBRAAK IN DE CULTURELE WERELD
In 2002 werkte Kurt Vanmaeckelberghe mee aan de cd-rom Deaf Poem Society van Cultuur voor Doven en in 2003 speelde Kurt mee in Wolf van Alain Platel. Dat betekende een grote doorbraak. In 2005 trok de laureaat naar Palestina met Ballet C de la B om theaterworkshops te geven.

HAND IN ‘T OOG
In de zomer van 2006 richtte Kurt “Theater Hand in t Oog” op. Na zijn vorige ervaringen in professionele danstheaterproducties waarmee hij in heel Europa op de planken stond, besloot hij z’n eigen gezelschap op te richten, in de eerste plaats gericht naar dove acteurs en dansers. Maar ook horende Gebarentaligen waren en zijn welkom.

“Theater Hand in t Oog” brengt geen traditioneel verhalend theater, met een duidelijke plot en personages, maar danstheater waarin een collage van beelden wordt gecreëerd. Die beelden hebben op het eerste zicht soms niet veel met elkaar te maken, maar voor wie aandachtig kijkt, valt er heel wat te ontdekken... Een nieuwe manier van kijken voor velen.

Dans, beweging, film, muziek, beeldende kunst, en natuurlijk, Vlaamse Gebarentaal zijn de vaste ingrediënten van een voorstelling van “Theater Hand in t Oog”. Er wordt niet getolkt, alles wordt rechtstreeks aangeboden door de dove en horende spelers. Daardoor wordt een voorstelling van ”Theater Hand in ’t Oog” ook onvermijdelijk anders ervaren door dove en horende toeschouwers. Maar dat is net die diversiteit die wordt nagestreefd.

Met “Hand in t Oog” wil Kurt voorstellingen maken waarin VGT een centrale plaats inneemt, maar die zowel door een doof als een horend publiek kunnen gesmaakt worden. De eerste productie, Déjà Vu, was een succes. De première ging door in mei 2007 in Oostende, daarna werd de voorstelling gespeeld op WDD in Mechelen, Antwerpen, Oostkamp, Amsterdam, Bristol (UK) en Lommel.

Ondertussen was er een tweede productie EDEN (2008, Oostende, Kiev, Brugge, Antwerpen, Hedenstedt (DK)) en een derde DE INTRIGE (2010, Oostende, 's-Hertogenbosch (NL), Gistel, Brugge, Gent 2x (De Centrale en NTG), Brussel (Bozar), Antwerpen).

Voor Eden kregen ze op het European Deaf Arts and Culture festival in Kiev Oekraine maar liefst 3 awards. Met DE INTRIGE werden ze geselecteerd voor het Landjuweel.

Kurt Vanmaeckelberghe is nu bezig aan zijn vierde project.

Daarnaast maakt hij tussendoor nog graag tijd vrij voor allerlei kleinere culturele activiteiten en projecten (in samenwerking met scholen voor dove kinderen, ...)

Een zeer terechte laureaat van De Hand van Vlaanderen.

Krantenartikels

Waarom zou er hier een tolk op het podium moeten staan?
Doventheater verdient een kans