Het idee leeft dat doven zich pas tijdens de laatste twee à drie decennia actief hebben ingezet in de strijd voor hun belangen. Een eerste blik op de geschiedenis leert ons echter dat die veronderstelling niet correct is.
Ook in het verleden liet de Belgische dovengemeenschap van zich horen, organiseerde ze zich en ondernam ze acties, waarbij de overeenkomsten met het heden verrassend zijn.
De georganiseerde frontvorming in functie van belangenverdediging staat in dit boek centraal, met een focus op de periode rond de vorige eeuwwisseling. Op dat ogenblik verenigden de doven zich voor het eerst in de Belgische geschiedenis in een nationale federatie. Het hoe, wie, wat en waarom van diverse dove initiatieven wordt gedetailleerd uit de doeken gedaan. |
